De geschiedenis van Sint-Victor …

Het ontstaan van het Sint-Victorinstituut, ingeplant aan de voet van de Onze-Lieve-Vrouw kerk, gaat terug tot 1861 toen Mgr. Victor Scheppers in het centrum van Alsemberg, op de plaats van de oude herberg de “Drij Coningen” (1380), ook bekend als het Schuttershuis (1532), een ruime burgerwoning verwierf om er een school in onder te brengen. Sinds 1825 waren diverse pogingen om er een jongensschool te vestigen op mislukkingen uitgedraaid.

De volgelingen van Mgr. Victor Scheppers zouden een eerste entiteit uitbouwen tot een indrukwekkend complex dat tot aan de Witteweg reikt. Victor J.B.C. Scheppers (1802 –1877) was kanunnik van Sint-Rombouts te Mechelen en stichter van de congregatie van de Broeders en Zusters van Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid, die in 1838 werd opgericht met een drievoudig doel: ziekenzorg, gevangeniswerk en onderwijs.

Na de opening van middag- en zondagsscholen en een kosteloze dagschool volgde in 1844 de oprichting van het jongenspensionaat “Scheppersinstituut” aan de Melaan te Mechelen. Aangezien vooral het gevangeniswerk vanwege de liberale overheid steeds meer tegenkanting ondervond, diende de congregatie zich noodgedwongen te beperken tot haar onderwijstaak. De uitbreiding van het moederhuis in Mechelen met een eerste filiaal in Alsemberg, dat naar zijn voornaam zou worden genoemd, moet dan ook in deze context worden gesitueerd.

De start was zeer bescheiden. Op 27 augustus 1861 arriveerden vijf broeders van Scheppers te Alsemberg, die onder leiding van broeder Vincent, de bouwkundige van de congregatie, prompt startten met de verbouwing van het sterk verwaarloosde pand. Reeds op 1 oktober kon de nieuwe school haar deuren openen en op 10 oktober 1861 volgde de plechtige inwijding. Het eerste schooljaar werd afgesloten met dertig kostschooljongens.

Door de snelle toename van het leerlingenaantal – in 1875 noteerde men reeds 143 leerlingen- werd ca. 1870 van een aanvankelijk individueel gericht onderwijs overgeschakeld op het klassensysteem met een uitgewerkt leerplan voor een lagere school en een lager middelbaar onderwijs, dat op termijn met een hogere afdeling werd uitgebreid. De primitieve huisvesting bleek snel ontoereikend om de alsmaar stijgende schoolbevolking – waarvan de ruime meerderheid internen – en een twintigtal broeders onderdak te bieden. Tussen 1863 en 1898 werd het terrein dat zich uitstrekte vanaf de steeg tussen de Pastoor Bolsstraat en de Brusselsesteenweg – de vroegere Schoolstraat – tot aan de Witteweg geleidelijk volgebouwd met een indrukwekkend complex van gebouwen, ingeplant rond een ruime speelplaats.

Eind 1921 werd het onderwijsaanbod uitgebreid met een Normaalschool, in oorsprong voornamelijk bestemd voor de pedagogische vorming van de eigen broeders. Dit resulteerde in 1932 in de ingebruikname van een nieuwe, monumentale art-décovleugel. Op dat moment telde de school 192 internen en 98 externen..

De Tweede Wereldoorlog zorgde voor een (stijl) breuk. Voortaan wordt Nederlands de voertaal, ‘chambrettes’ worden afgebroken en vervangen door open slaapzalen, de eerste lekenonderwijzers doen hun intrede.

De explosieve groei in de periode 1945-1964 leidde tot een nieuwe uitbreidingsfase.

Bij de viering van haar honderdjarig bestaan in 1961 telde Sint-Victor 695 leerlingen en was het middelbaar onderwijs stevig uitgebouwd met een wetenschappelijke, economische en een prille Latijn-Wetenschappelijke afdeling.

In de jaren ’70 is er de uitbouw van een afdeling Bijzonder lager Onderwijs (BLO) maar ook de overname van de vrije lagere scholen van Beersel en Dworp.

In 1976 werd het inmiddels sterk afgeslankte internaat opgedoekt. Sinds 1984 vormt de Scheppersnormaalschool een afdeling van het Sint-Ursula instituut van Laken. Datzelfde jaar werd eveneens gestart met de uitbouw van een kleuterschool.

In 1979 veranderde Sint-Victor nogmaals van uitzicht, ditmaal door de sloop van de aalmoezenierswoning, het economaat en de oude varkensstallen langsheen de Brusselsesteenweg en dit in functie van de aanleg van een parking door de gemeente. In 1984 verdween een gedeelte van het voetbalveld voor de uitbreiding van de Witteweg.

Sinds 1985 heeft de school definitief de hoofdingang en aangrenzende gebouwen aan de Pastoor Bolsstraat verlaten. Momenteel huist er de broedergemeenschap terwijl de officiële ingang van de school naast de kapel aan de Brusselsesteenweg kwam te liggen.

In 1985 verschijnt van de hand van wijlen Marcel Debremaeker het boek “Geschiedenis van het Sint-Victorinstituut en de Scheppersnormaalschool te Alsemberg”. Dit boek biedt een boeiend overzicht van de rijke geschiedenis van het onderwijs in Alsemberg…. “ Sint-Victor” is uitgegroeid tot een socio-cultureel monument in de streek van Zenne en Zoniën.